سخن آشنا

رفتی وبارفتنت بازاین دلم     قصه ی پرغصه راازسرگرفت

ابرچشمم ازپی این رعد باز    اشک باریدومراآذرگرفت

حال من باشم ویک دریاامید    تاصبابرمن رساندبوی تو

می نشینم تابیایی سبزوشاد     تازنم من بوسه هابرروی تو

می روی دست خداهمراه تو     چون که اوهست وبود حافظ تورا

درپناه حق به هرجامی روی     یادکن ازاین غریب آشنا

درنبودت من ندارم جز همین     تامرادلخوش به رویایت کند

می نویسم تا همین بنوشته ها      لحظه هایم مست وشیدایت کند

یارب از روی کرم هر بنده را   در پناهت حفظ کن یاری نما

درتمام لحظه های زندگی        یاورش باش وهمیشه رهنما

سخن آشنا...

مفهوم عشق از نگاه مولانا:
توی 6 دفتر مثنوی معنوی مفهیم زیر از عشق از شعر مولانا برداشت میشه
1-عشق در کل جهان ساری و جاری است.و در واقع عشق سبب خلقت جهان است و تمامی موجودات از موهبت آن در حرکت و پویایی هستند.
2-عشق تمام اجزا هستی را به هم پیوند می دهد در واقع گردش آسمان و زمین از جذبه عشق است.
3-عشق به ما می آمورد که تمام زیبایی ها و نیکویی هی دنیا پرتوی از جمال خداوند است عشق جز بر او جایز نیست
4-عشق جسم و جان آدمی را پاک و منزه از فات زشت می گرداند.خس و خاشاک وجود را می سوزاند و قوای ذهنی را تمرکز میدهد.
5-عشق بی نیاز از غم و شادی بیرونی است و به ما مسرت درونی می دهد.عشق شفا دهنده جسم و روح است.
6-عشق دو سویه و دوجانبه است اما تاثیر عشق در عاشق و معشوق متفاوت است.
عشق قهار است،شجاعت و دلیری می آفریند ترس و اضطراب را می زداید.
عاشق از بند منیت ها رها می گردد در صفات خود می میرد و به عشق حق زنده می شود.عاشق از فنا شدن هراسی ندارد او مانند قطره ایست که به دریا می پیوندد جاودان می گردد.
در وصفش می توان گفت :آفتاب آمد دلیل آفتاب

سخن آشنا...

ای عزیزان این سخن راازدل وجـــــان بشنوید     بهرشهرخـــــــــــــــــواف گویم تابه پایان بشنوید

 

 تانوای نی شنیدم غـــــــــــم سراغم راگرفت      قلب من تاریک گشت وغــــــــم چراغم راگرفت

من که یادازخواف دارم از کویری گرم وخشک      درکنار این کویـــــــــــــــرم یادمی دارم زکشک

---

 

سخن آشنا...ادامه مطلب

 

---

می دونی چه حسی داره      وقتی گل بشی توباغچه

یابشی یه عکس زیبا            بشینی رولب تاقچه

                           می دونی چه حسی داره       وقتی ازتوهمه می گن

                            میفتی سر زبونا             همه باتو یکی می شن

می دونم چه حسی داری          وقتی تنها تونباشی                                  

باپرنده سعادت                 بپری زغم رهاشی                                     

می دونم چه حسی داره       اون که تنها وغریبه             

نه به فکر عکس زیباست     زگلا هم بی نصیبه             

                می دونم چه حسی داره       اون که سختی رو چشیده

                    دردیارغربت وغم                   انتهای خطودیده

می دونی چه سخته گفتن               زغریبی وجدایی                                      

          می گی رفتی به سلامت             گل من کی تو میایی                                       

می دونی چه سخته موندن       توی یک سکوت تنها                         

که فقط توباشی وتو               بایه خواب وبا یه رویا                       

 

سخن آشنا...

 

ای تو معنی وجودم                 ای همه هستیم از تو   

ای شراب ناب امید                 ای همه مستیم ازتو

دست تو مرهم زخم                هروجود خسته می شه        

دل توغمخور هرچه                  مرغ پرشکسته می شه

درحریم عشق توغم                خودشومی بازه انگار    

شادمونی مژده می شه          واسه هر دل گرفتار

توهمونی که من ودل               پی اون کجا که رفتیم        

ندونستم که تو هستی             پیشم وتموم هستیم

باتومن زمینی نیستم                 منتهای نیستی نیستم           

با تومن عشق وامیدم                بی تومن نگو که کیستم

ابرعشق توزمونی                     که برام بارون می باره               

دردل خاکیم انگار                       بذرامیدو می کاره

خوش به حال هر کی عشقش      آسمونی می شه باتو    

همه قلب وفکر وذکرش                همزبونی می شه باتو

خوش به حال من که هستی         تکیه گاهم تو خدایا     

بی تو من چگونه باشم                  توی این زمونه آیا؟

دستمو به سوی تو باز                   می کنم دراز ومی خوام     

که منو تنها نذاری                        توی فتنه های ایام 

 

سخن آشنا...