مفهوم عشق از نگاه مولانا: توی 6 دفتر مثنوی معنوی مفهیم زیر از عشق از شعر مولانا برداشت میشه 1-عشق در کل جهان ساری و جاری است.و در واقع عشق سبب خلقت جهان است و تمامی موجودات از موهبت آن در حرکت و پویایی هستند. 2-عشق تمام اجزا هستی را به هم پیوند می دهد در واقع گردش آسمان و زمین از جذبه عشق است. 3-عشق به ما می آمورد که تمام زیبایی ها و نیکویی هی دنیا پرتوی از جمال خداوند است عشق جز بر او جایز نیست 4-عشق جسم و جان آدمی را پاک و منزه از فات زشت می گرداند.خس و خاشاک وجود را می سوزاند و قوای ذهنی را تمرکز میدهد. 5-عشق بی نیاز از غم و شادی بیرونی است و به ما مسرت درونی می دهد.عشق شفا دهنده جسم و روح است. 6-عشق دو سویه و دوجانبه است اما تاثیر عشق در عاشق و معشوق متفاوت است. عشق قهار است،شجاعت و دلیری می آفریند ترس و اضطراب را می زداید. عاشق از بند منیت ها رها می گردد در صفات خود می میرد و به عشق حق زنده می شود.عاشق از فنا شدن هراسی ندارد او مانند قطره ایست که به دریا می پیوندد جاودان می گردد. در وصفش می توان گفت :آفتاب آمد دلیل آفتاب سخن آشنا...