دوبیتی

دلم درپیش دلبر زنده باشه گهی شادوگهی فرخنده باشه

به روزای غریبی وجدایی دلم از دوریش جان کنده باشه

طلسم غم ندونم کی شکینه که چشمم صورت دلبر ببینه

طلسم غم شکستم بادودستم ندیدم دلبرم در بر نشینه

غریبم مو غریبم مو غریبم بیا ای دلربا ودل فریبم

فریبم زن به اون چشم سیاهت همو چشمی که ازاو بی نصیبم

دوچشمون سیه داری عزیزم تو تاجی مثل شه داری عزیزم

نما آن صورت مانند ماهت نگاهی روی مه داری عزیزم

فراغت شادی از مو دور کرده دو چشمون مورا او کور کرده

بیا یارا که چشمون موواشه که هجرت غم به مو مامورکرده